Month: August 2015

padithara avyavasthe

`ಆಹಾರ ಭದ್ರತೆ ಕಾಯ್ದೆ’ ಹಾಗೂ `ಕೇಜಿಗೊಂದು ರೂ. ನಂತೆ 30 ಕೆ.ಜಿ. ಅಕ್ಕಿಯ ಅನ್ನ ಭಾಗ್ಯ’ ಮುಂತಾದ ಯೋಜನೆಗಳ ಆರ್ಭಟಕ್ಕೆ  ಬಡವರು ಕಂ ಮತದಾರರು ದಿಗ್ಭ್ರ‌ಮೆಗೊಂಡು ತಾವು ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದು ನಿಜವೇ ಎಂದು ಚಿವುಟಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇತ್ತ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರಿಗಳು ಈ ಯೋಜನೆಗಳಿಂದ  ತಮ್ಮ `ಉನ್ನತಿ’ ಗೆ ಮಾರ್ಗೋಪಾಯಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುವುದರಲ್ಲಿ  ನಿರತರಾಗಿದ್ದರೆ, ಮತ್ತೊಂದು ವರ್ಗವಾದ ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಲಪಂಥೀಯರು ಯೋಜನೆಯ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿಯೂ, ವಾಮಪಂಥೀಯರು ಯೋಜನೆಯ ಪರವಾಗಿಯೂ  ತಂತಮ್ಮ ದಾಳಗಳನ್ನು ಉರುಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.  ಹಾಗಾಗಿಯೇ, ಯಾವ `ಇಸಂ’ಗೂ ಒಳಗಾಗದ  ಅಲಿಪ್ತ ಇಸಮುಗಳಾಗಿ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿದಲ್ಲಿ, ನನಗನಿಸಿದ್ದೆಂದರೆ, ಈ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಕಾರ್ಯಗತಗೊಳಿಸುವ  ಮುನ್ನವೇ, ನಾವು ನಮ್ಮ ಪಡಿತರ  ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸುಧಾರಿಸುವ ಕಾಯಕಲ್ಪ ಅತ್ಯಂತ ಜರೂರಿನದು, ಇಲ್ಲವಾದಲ್ಲಿ ಯೋಜನೆಗಳ ಮುಲೋದ್ಧೇಶವೇ ತಲೆ ಕೆಳಗು. ಈ ಕೆಳಗಿನಂತೆ  ಸುಧಾರಣೆಗಳನ್ನು ತಂದಲ್ಲಿ ರಾಮರಾಜ್ಯ ಖಾತ್ರಿ  ಎಂದೇನೂ ಅಲ್ಲ, ಆದರೆ, ರಾಮರಾಜ್ಯ ದತ್ತ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ದಿಟ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆ ಆಗಬಹುದೆಂಬ ಸದಾಶಯ.
ಸದ್ಯದ ಪಡಿತರದ ಅವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ವಿಭಾಗಗಳನ್ನು ಗುರ್ತಿಸಬಹುದು.

  1.  ಫಲಾನುಭವಿಗಳ ಆಯ್ಕೆ
  2.  ವಿತರಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ
  3.  ಪೂರೈಕೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ

ನಮ್ಮ ಪಡಿತರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಇಂಚಿಂಚೂ  ಸ್ವಾರ್ಥ, ದುರ್ಬಳಕೆ ಹಾಗೂ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ಇದಕ್ಕೆ ಕಾಯಕಲ್ಪ ಕಲ್ಪಿಸುವುದು ಯಾವುದೇ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೂ  ಸವಾಲೇ ಸರಿ – ಆದರೆ  ಅಸಾಧ್ಯವಾದದ್ದಲ್ಲ – ಮನಸ್ಸುಪಟ್ಟಲ್ಲಿ ಯಾ ರಾಜಕೀಯ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ ತೋರಿದಲ್ಲಿ.
ಈ ಯೋಜನೆಗಳು  ಅರ್ಹರನ್ನಷ್ಟೇ ತಲುಪಿ, ಸಫಲವಾಗುವಲ್ಲಿ  ಮೊದಲ ಆದ್ಯತೆಯ ಕೆಲಸವೆಂದರೆ, ಅರ್ಹ ಫಲಾನುಭವಿಗಳ ಆಯ್ಕೆ .  ಈ ಆಯ್ಕೆ ಸರಳ ಮಾನದಂಡಗಳಿಂದ ಆಗಿ, ಸಮಿತಿಗಳ ಮೂಲಕ ಆದಲ್ಲಿ, ಈ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ  ಅನರ್ಹರು ನುಸುಳುವಿಕೆಯ ಸಾಧ್ಯತೆ ತುಂಬಾ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತದೆ.
ಸರಳ ಮಾನದಂಡಗಳಿಂದ ಈ ಕೆಳಗಿನಂತೆ ನಾವು ಫಲಾನುಭವಿಗಳನ್ನು ನಾಲ್ಕು ವರ್ಗವಾಗಿ ವರ್ಗೀಕರಿಸಬಹುದು.

  1. ಸೂರಿಲ್ಲದ ಕಡುಬಡವರು (ಇವರಿಗೆ 90% ಸಬ್ಸಿಡಿ)
  2.  ಸಣ್ಣ ಬಾಡಿಗೆ  ಮನೆಯವರು (ಇವರಿಗೆ 70% ಸಬ್ಸಿಡಿ)
  3.  ಸಣ್ಣ ಸ್ವಂತ ಮನೆಯುಳ್ಳವರು  (ಇವರಿಗೆ 40% ಸಬ್ಸಿಡಿ) ಹಾಗೂ
  4.  ಮಿಕ್ಕೆಲ್ಲರು (ಇವರಿಗೆ ಸಬ್ಸಿಡಿ ಇಲ್ಲ)

ಈ ಸರಳ ಮಾನದಂಡಗಳಿಗನ್ವಯವಾಗುವಂತೆ, ಫಲಾನುಭವಿಗಳನ್ನು ಗುರ್ತಿಸಿ, ವರ್ಗೀಕರಿಸುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಒಂದು ಸಮಿತಿ ಮಾಡಬೇಕು.  ಹಾಲೀ ಶಾಸಕರ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಯಲ್ಲಿನ ಈ ಸಮಿತಿಗೆ ಸದಸ್ಯರಾಗಿ, ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ 2ನೇ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದ ಅಭ್ಯರ್ಥಿ, ತಾಲ್ಲೂಕು ಆಫೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು,  NGO ಅಥವಾ ಸಮಾಜಸೇವಾ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಹಾಗೂ ಆಯಾ ವಾರ್ಡ್‍ಗಳಲ್ಲಿನ ಕೆಲ ಜನಗಳು ಇರಬೇಕು. ಆಗ ಆಯಾ ವಾರ್ಡ್‍ಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಫಲಾನುಭವಿಗಳ ಆಯ್ಕೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಜನ ಪಕ್ಷಪಾತ ತಲೆದೋರದೇ, ಪಾರದರ್ಶಕವಾಗಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.  ಆಯ್ಕೆಯಲ್ಲಿ ಬಹುಮತವೇ ಮುಖ್ಯವಾದಲ್ಲಿ, ಜಗಳಗಳಿಗೆ ಆಸ್ಪದವಿರದು. ಅನರ್ಹರು  ಫಲಾನುಭವಿಗಳಾಗಲು  ಅಸಾಧ್ಯವಾಗುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತದೆ.

ಫಲಾನುಭವಿಗಳ ಆಯ್ಕೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ದಿನಾಂಕ ಹಾಗೂ ಸಮಯವನ್ನು ಮುಂಚೆಯೇ  ಆಯಾಯಾ ವಾರ್ಡ್‍ಗಳಲ್ಲಿ  ನಿಗದಿಪಡಿಸಬೇಕು.  ಇದು ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವಿಸಬಹುದಾದ ದೂರುಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.  ಶಾಸಕರು, ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಹಾಗೂ  NGO ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ತಿಂಗಳೊಂದರಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ತಾಲ್ಲೂಕಿನಾದ್ಯಂತ  ಎಲ್ಲಾ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಈ ಆಯ್ಕೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಮುಗಿಸಬಹುದು.  ಇದರಿಂದ ಈ ಎಲ್ಲರಿಗೂ  ಕ್ಷೇತ್ರದ ಎಲ್ಲ ಜನರ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಗಳ ಅರಿವೂ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರಂತೆಯೇ  ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ, ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಈ `ಕ್ಷೇತ್ರದರ್ಶನ’ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಹಮ್ಮಿಕೊಂಡು ಹೊಸಬರ ಸೇರ್ಪಡೆ ಯಾ ತೆಗೆದು ಹಾಕುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಪೂರ್ತಿಗೊಳಿಸಬಹುದು.

ಸರಿಯಾದ ಫಲಾನುಭವಿಗಳ ಆಯ್ಕೆಯ  ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ, ಆಹಾರ ಭದ್ರತೆಯಂಥ ಯೋಜನೆಗಳಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಯಾವುದೇ ಸರ್ಕಾರದ ಬಡವರ ಪರವಾದ ಯೋಜನೆಗಳೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಹರಿಗಷ್ಚೇ ತಲುಪುವುದು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಸುತ್ತದೆ.  ಆಗಷ್ಟೇ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ `ಬಡತನ ನಿರ್ಮೂಲನಾ’ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ಇನ್ನು ಪಡಿತರ ವಿತರಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ. ಒಂದು ವಾರ್ಡಿಗೆ ಒಂದು ನ್ಯಾಯಬೆಲೆ ಅಂಗಡಿಯಿದ್ದಾಗ, ನಿಗದಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು  ಆತ ತಿಂಗಳಿಗೆ ಮೂರು ಯಾ ನಾಲ್ಕು ದಿನ ಅಂಗಡಿ ತೆರೆದರೂ ಸಾಕು, ಆ ವಾರ್ಡಿನ ಎಲ್ಲ ಫಲಾನುಭವಿಗಳು ತಂತಮ್ಮ ಪಡಿತರ  ಪಡೆಯಲು. ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ  ಅಂಗಡಿಯಾತ ಪಡಿತರವನ್ನು NGO ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆಯಲ್ಲಿ ವಿತರಿಸತಕ್ಕದ್ದು.  ಇದರಿಂದ ಪಡಿತರದ ಕಲಬೆರಕೆ, ತೂಕದಲ್ಲಿ ಮೋಸ ಅಥವಾ ಬೇನಾಮಿಯಾಗಿ ಪಡಿತರ‌ ಪಡೆಯುವಿಕೆಗೆ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲದಂತಾಗುತ್ತದೆ.  ಈ ಪಾರದರ್ಶಕತೆ  ಪಡಿತರ ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಅನರ್ಹರ ಪಾಲಾಗುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುತ್ತದೆ.  ಇದರಿಂದ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಲಾಭವಾಗಲಿದೆ.

ಇನ್ನು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರಿಗಳ  ಕೂಟ‌ ನ್ಯಾಯಬೆಲೆ ಅಂಗಡಿಯನ್ನು `ಕಮಿಷನ್ ಸಾಲದೆಂಬ’ ಕಾರಣ ಕೊಟ್ಟು ನಡೆಸದಾದರೆ, ಅವುಗಳನ್ನು  NGO ಗಳಿಗೆ ಹೊರಗುತ್ತಿಗೆ ನೀಡುವುದೇ ಅಂಥವರಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಪಾಠ ಕಲಿಸಲು ಕ್ರಮ.

ಮೂರನೆಯದಾಗಿ  ಪಡಿತರ ಪೂರೈಕೆ ಲಾಬಿ. ಬರುವ ಪಡಿತರದಲ್ಲೊಂದಿಷ್ಟು ಕಲಬೆರಕೆಯಾಗಿ ಜನರನ್ನು ಸೇರಿದರೆ, ರಾಮ-ಕೃಷ್ಣರ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಲ್ಲಿ ಉಳಿದ 75 ಪ್ರತಿಶತ ಕಾಳ ಸಂತೆಯನ್ನು ಸೇರುತ್ತಿರುವುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ  ತಿಳಿದ ನಗ್ನಸತ್ಯವಾಗಿದೆ.  ಇದಕ್ಕೆ ಸರ್ಕಾರೀ ನೌಕರರ ಭ್ರ‌ಷ್ಟತೆ ಒಂದು ಕಾರಣವಾದರೆ, ಇಂಥವನ್ನು ತಡೆಯುವಲ್ಲಿ ಅಗತ್ಯವಾದ ಸರ್ಕಾರೀ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿನ ಅತೀವ ಕೊರತೆಯು ಇನ್ನೊಂದು ಕಾರಣ. ಹೀಗೆ ಪಡಿತರ ಕಾಳಸಂತೆಗೆ ಹೋಗಿ ಸರ್ಕಾರೀ ಹಣ ಪೋಲಾಗುವುದನ್ನು ತಡೆಯುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ಸರ್ಕಾರ ಅಗತ್ಯವಾದ ಅಧಿಕಾರಿ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯ ನೇಮಕಾತಿ ಮಾಡಿದಲ್ಲಿ, ಸರ್ಕಾರವು ಈ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯ ಸಂಬಳ ಸವಲತ್ತುಗಳಿಗಾಗಿ ಮಾಡುವ ಖರ್ಚಿಗಿಂತ, ಈ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯ ಕರ್ತವ್ಯದಿಂದ `ನಷ್ಟವಾಗದಿರುವಿಕೆ’ಯ ಬಾಬ್ತೇ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ.  ಸಾವಿರಾರು ಕೋಟಿ ನಷ್ಟವಾಗುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುವುದೂ ಸರ್ಕಾರದ ಲಾಭವೇ ಅಲ್ಲವೇ? NGO ಗಳ ಸಹಭಾಗಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಪಡಿತರ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇರುವಾಗ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ತಳಮುಟ್ಟುವುದರಲ್ಲಿ, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ,  NGO ಗಳೂ ಭ್ರಷ್ಟರಾದರೆ . . . ? ಅನ್ನುವ ಸಿನಿಕರಿಗೆ ನನ್ನ ಬಳಿ ಉತ್ತರವಿಲ್ಲ, ನಾನಂತೂ ಆಶಾವಾದಿ, ಪ್ರಯತ್ನವಷ್ಟೇ ನಮ್ಮದು, ಉಳಿದದ್ದು ಮೇಲಿನಾತನದು !

ಇನ್ನು ಈ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ `ಉಳ್ಳವರ’ ವಿರೋಧ ಇಂತಿನಂತಿವೆ.

  1.  ಇವು ನಮ್ಮ ಆಹಾರ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗೆ ಮಾರಕವಾಗುತ್ತಿವೆ.
  2.  ಇವು ಜನರನ್ನು ಸೋಮಾರಿಗಳನ್ನಾಗಿಸುತ್ತವೆ.

ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿಯೂ ಚಿಂತಿಸಿ  ಯೋಜನೆಗೆ ತಕ್ಕ ಮಾರ್ಪಾಟು ಮಾಡಬೇಕೇ ವಿನಾ,  ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಸ್ಥಗಿತಗೊಳಿಸುವುದು ಮೂರ್ಖತನವಾದೀತು, ಹೌದು, ಅಕ್ಕಿ ದಕ್ಷಿಣ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕೆಲವೆಡೆ ಮುಖ್ಯ ಆಹಾರಧಾನ್ಯ. ಉಳಿದೆಡೆ ರಾಗಿ, ಗೋಧಿ, ಜೋಳಗಳೂ ಮುಖ್ಯ ಆಹಾರಧಾನ್ಯ. ತಲೆಗೆಲ್ಲಾ ಒಂದೇ ಮಂತ್ರ ಎಂಬಂತೆ, ಈ ಯೋಜನೆಯಡಿ ಅಕ್ಕಿಯನ್ನಷ್ಟೇ ಪಡಿತರವೆಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸದೇ, ಆಯಾಯಾ ಪ್ರಾಂತದ ಆಹಾರ ಧಾನ್ಯವನ್ನು ಪಡಿತರವೆಂದೆಣಿಸುವುದು ಬುದ್ಧಿವಂತರ ಲಕ್ಷಣವಾಗುತ್ತದೆ.  ಈ ತತ್ವ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡಲ್ಲಿ, ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೂ ಆರಾಮ (ನಾವೆಲ್ಲ ನೋಡುತ್ತಿರುವಂತೆಯೇ ನಂ ಸಿದ್ರಾಮಣ್ಣ ಅನ್ನಭಾಗ್ಯಕ್ಕೆ ಅಕ್ಕಿ ಹೊಂದಿಸಲು ಎಷ್ಟು ಪರಿಪಾಟಲು ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ). ಆಯಾಯಾ ಪ್ರಾಂತದ ಜನರಿಗೂ  ಆರಾಮ, ಕಡಿಮೆ ದರದಲ್ಲಿ ದೊರಕುತ್ತದೆಯೆಂಬ ಒಂದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ಆಹಾರ ಕ್ರಮವನ್ನೇ ಬದಲಿಸಬೇಕೇ?

ಅಕ್ಕಿಯನ್ನಷ್ಟೆ ಕೊಡುವುದರಿಂದ ಎರಡೆರಡು ಹಾನಿಗಳು ಒಂದು, ಬೇಡಿಕೆ ವಿಪರೀತವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ವಿಪರೀತ ಖರ್ಚಿನ ಬಾಬ್ತು, ರೈತರೆಲ್ಲರೂ ಆಯಾಯಾ ಪ್ರಾಂತದ  ಪರಿಸರದ ವಿರುದ್ಧ ಅಕ್ಕಿಯನ್ನಷ್ಟೇ ಬೆಳೆಯಲು ಮೊದಲು ಮಾಡಿದಲ್ಲಿ  ಪರಿಸರದ ಅಸಮತೋಲನಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರ ದೀರ್ಘ ಕಾಲೀನ ಪರಿಣಾಮ ಅನೂಹ್ಯ ಹಾಗಾಗಿ, ಆಯಾಯಾ  ಪ್ರಾಂತದ  ಆಹಾರ ಧಾನ್ಯವನ್ನು ಪಡಿತರವೆಂದು ವಿತರಿಸಿದಲ್ಲಿ, ಯಾವ ವಿಪರೀತಕ್ಕೂ ಹೋಗದೇ ಜನಗಳಿಗೆ  ಅನುಕೂಲವಾಗುತ್ತದೆ.

ಎರಡನೆಯ ಆರೋಪ ಜನಗಳನ್ನು ಸೋಮಾರಿಗಳನ್ನಾಗಿಸುವುದರ ಬಗ್ಗೆ. ಜನ ಈಗ 30 ರೂಗೆ  30 ಕೆಜಿ ಅಕ್ಕಿ ಕೊಂಡು, ತಮ್ಮ ದುಡಿತವನ್ನೆಲ್ಲ ಮದ್ಯದಂಗಡಿಗೆ  ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆನ್ನುವುದು, ಇದು ಸಾರಾಸಗಟಾಗಿ ಸತ್ಯ ಎನ್ನಲಾಗದಿದ್ದರೂ ಬಹುಶಃ ಸತ್ಯವೆನ್ನುವುದನ್ನು  ಯಾರಾದರೂ  ಒಪ್ಪುವರೇ. ಹಾಗಾಗಿ ಒಂದು ಬಡ ಕುಟುಂಬ ದಿನಕ್ಕೆ ರೂ. 150ರಂತೆ  ದುಡಿಯುತ್ತದೆಂದೆಣಿಸಿದರೂ  (ಈಗ ಕೃಷಿ ಕೂಲಿಕಾರರು ರೂ. 200-250 ಕೊಟ್ಟರೂ ಬರಲಾರದು ಅನ್ನುವ ಮಾತಿದೆ) ವರ್ಷದ 50% ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕೀತೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರೂ ಅದರ ವಾರ್ಷಿಕ ಆದಾಯ ರೂ. 150 x 200= ರೂ. 30,000/- ಯಾ ತಿಂಗಳಿನ ಆದಾಯ ರೂ. 2500/- ಆಗುತ್ತದೆ. ಇದರರ್ಧದಷ್ಟನ್ನಾದರೂ ಅವರ `ಪಡಿತರ’ ಖರೀದಿಗೆ ವಿನಿಯೋಗಿಸುವಂತೆ, ಪಡಿತರದ ದರವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕು. ಸುಖಾ ಸುಮ್ಮನೆ ರೂ. 1 ಕ್ಕೊಂದು ಕೇಜಿಯಂತಲ್ಲ, ಆವಾಗ, ಅವರು ದುಡಿಯದೇ  ಪಡಿತರ ಪಡೆಯಲು ಅಶಕ್ತರಾಗುತ್ತರೆ.  ಹಾಗಾಗಿ ಸರ್ಕಾರ ಅವರನ್ನು ಸೋಮಾರಿಗಳನ್ನಾಗಿಸುತ್ತಿರುವ ಆರೋಪದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ.

ಇದರಲ್ಲಿಯೂ ಸಮಾಜ ಸೇವೆ (ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ) ಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಪಾತ್ರ ಬಹು ದೊಡ್ಡದಿರುತ್ತದೆ.  ಕೂಲಿ ನಾಲಿ ಮಾಡುವ ಅಸಂಘಟಿತ  ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೆಗಲಾಗಿ ನಿಂತು, ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದೇ ಒದ್ದಾಡದಂತೆ ಕೃಷಿ ವಲಯದಲ್ಲಿರುವ ಅಗಾಧ ಶ್ರಮಿಕ ಶಕ್ತಿಯ ಪೂರೈಕೆಯಾಗಿಸುವತ್ತ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದರೆ, ಕೃಷಿ ಕ್ಷೇತ್ರವೂ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.  ಈ ದುರ್ಬಲ ವರ್ಗದವರಿಗೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಕೆಲಸ, ಹಣ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ, ಆ ಹಣವನ್ನವರು ಮದ್ಯದಂಗಡಿಗೆ  ಹಾಕಿ `ಮನೆಹಾಳು’ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡದಂತೆ  ಮನವೊಲಿಸುವುದೂ NGO ಗಳ ಕಾಯಕವಾಗುತ್ತದೆ.

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ನೀವೇ ನೋಡಿದಂತೆ ಈ ಎಲ್ಲ ವಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಭ್ರಷ್ಟತೆಯ  ನಿವಾರಣೆಗೆ, ಸಮಾಜ ಸೇವಾಸಕ್ತರ ಅತ್ಯಂತ ಜರೂರಿದೆ.  ಇನ್ನೊಂದು  ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಸರ್ಕಾರದ ಕೈಲಿ ಮದ್ದಿಲ್ಲ – ನಮ್ಮ ನಿಮ್ಮ ಕೈಲಿದೆ – ಅಂದರೆ, ಸಮಾಜದ ಕೈಲಿ ಇದೆ, ಅದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಿಲ್ಲ ನಾವು ಅಷ್ಟೇ.

ಹೀಗೆ, ಮೊದಲು ಪಡಿತರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸರಿ ದಾರಿಗೆ ತಂದು, ನಂತರ ಈ ಅನ್ನ ಭಾಗ್ಯ  ಆಹಾರ ಭದ್ರತೆಯಂಥ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ತಂದಲ್ಲಿ, ಅವು ಬಡವರ ಪಾಲಿನ ಅಮೃತವಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ ಇಲ್ಲವಾದಲ್ಲಿ, ಹೆಗ್ಗಣಗಳ ಕೋಟೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚೆಚ್ಚು ಧಾನ್ಯವನ್ನು ದಾಸ್ತಾನಿಟ್ಟಾಂತಾಗುತ್ತದೆ, ಯಾ ಮನೆ ರೀಪೇರಿ ಮಾಡದೇ ಸುಣ್ಣ ಬಣ್ಣ ಬಳಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ.  ಅದರ ಮೂಲೋದ್ದೇಶ ಮಣ್ಣು ಪಾಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಬೇಕಿರೋದೂ ಅದೇನಾ ?! ನಂಗಂತೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ!

suddivahinigalu

`ಸರ್ವೇ ಗುಣಾಃ ಕಾಂಚನಮಾಶ್ರಯಂತಿ’  `ದುಡ್ಡೇ ದುಡ್ಡಪ್ಪ’ ಮತ್ತಿತರ ಲೋಕೋಕ್ತಿಗನುಗುಣವಾಗಿ, ಯಾವುದೇ ಉದ್ಯಮ, ಲಾಭವನ್ನಷ್ಟೇ ಗುರಿಯಾಗಿರಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ.  ಸಾಮಾಜಿಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಕನಿಷ್ಠ ಚಿಂತನೆಯನ್ನೂ ಅವು  ಹೊಂದವು.  ಬಹು ಲಾಭ ತಂದುಕೊಡುವ ಉದ್ಯಮಗಳೆಂದರೆ, ಶಿಕ್ಷಣ ಉದ್ಯಮ,  ಆರೋಗ್ಯ ಉದ್ಯಮ ಹಾಗೂ ರಾಜಕಾರಣದುದ್ಯಮ ! ಈ ಸಾಲಿಗೆ ಇತ್ತೀಚಿನ  ಸೇರ್ಪಡೆ – ಮಾಧ್ಯಮೋದ್ಯಮ! ಅದರಲ್ಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾದ ದೃಶ್ಯ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಮರೆತು `ದುಡ್ಡು’ ಮಾಡುವ ಕಾಯಕದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದು ಶೋಚನೀಯ.  ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ತಾ ಮೇಲು ತಾ ಮೇಲು ಎನ್ನುವಂತೆ  ನಮ್ಮ ಸುದ್ಧಿ ವಾಹಿನಿಗಳ ಮೇಲಾಟ. ಅವುಗಳ ಲಾಭ-ಜಾಹೀರಾತುಗಳಿಂದ. ಜಾಹೀರಾತುದಾರರೋ ವಾಹಿನಿಯ TRP ಅನ್ನುವ ರಾಂಕಿಂಗ್  ಮೇಲೆ ಹಣ ಹೂಡುವ ಹೂಡಿಕೆದಾರರು. ಹಾಗಾಗಿಯೇ  TRP ಮೇಲೇ ಎಲ್ಲ ಸುದ್ಧಿವಾಹಿನಿಗಳ ಕಣ್ಣು. ಈ TRP ಗಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಲೂ ಹೇಸದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸ್ವತಃ ತಂದುಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ, ಈ ಸುದ್ಧಿ ವಾಹಿನಿಗಳ ಮೇಲಾಟ ನಮಗೆ ಹೇಸಿಗೆಯನ್ನುಂಟು ಮಾಡುತ್ತದೆಯೇ, ಶಿವಾಯಿ ಖುಷಿಯನ್ನಲ್ಲ.
ಇತ್ತೀಚೆಗಂತೂ ನಾನು ಯಾವುದೇ ಸುದ್ಧಿಯನ್ನು ಬರೀ ಮಾಹಿತಿಯುಕ್ತ, ಉಪಯುಕ್ತ ಸುದ್ಧಿಯಾಗಿ ಕೇಳಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಸುದ್ದಿ ವಾಹಿನಿಗಳು ಅದಕ್ಕೆ ಅನಗತ್ಯ ಮಸಾಲಾಗಳನ್ನು ಬೆರೆಸಿ, `ರೋಚಕ’ ವನ್ನಾಗಿಸಿ ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.  “ಕಳ್ಳನಿಗೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಂದ ಧರ್ಮದೇಟು” ಅನ್ನುವ live ಸುದ್ಧಿಯನ್ನು  ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡುವಾಗ, ಅಲ್ಲಿನ ಜನಗಳೂ ಹುಚ್ಚೆದ್ದು ಕ್ಯಾಮೆರಾಗಾಗಿ ಒಂದಿಷ್ಟು ತದಕುತ್ತಾರೆ, ತಮಗೆ ವಿಚಾರವೇನೂ ತಿಳಿಯದಿದ್ದರೂ ಸಹ ! ಇವೆಲ್ಲಾ ಯಾತಕ್ಕಾಗಿ? ತುಂಡು  TRP ಗಾಗಿ!
ಮೊನ್ನೆ ಕನ್ನಡ ಸುದ್ದಿವಾಹಿನಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಾರವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ವಾಹಿನಿಯ ಪ್ರಚಾರ  – `ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಕಳ್ಳ ಬಾಬಾ ಯಾ ಗುರುಗಳಿದ್ದಾರೆಯೇ? ನಮ್ಮನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿ. ನಾವು ಅವರಿಗೆ ತಕ್ಕ ಪಾಠ ಕಲಿಸುತ್ತೇವೆ. ಸಂಪರ್ಕಿಸಿ ಮೊಬೈಲ್ ನಂ. ————-” ಇದಾದ ಮರುಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಅದೇ ವಾಹಿನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಾರವಾಗುವ `ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ’ ವೆಂಬ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಭವಿಷ್ಯದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಪ್ರಸಾರ! ಇಂಥ `ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ’ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೂ, ಕಳ್ಳ ಬಾಬಾಗಳಿಗೂ,  ನಿತ್ಯಾನಂದನಂಥವರಿಗೂ  ಏನಾದರೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವುಂಟೇ? ಖಂಡಿತಾ ಇಲ್ಲ, ಇದು ವಾಹಿನಿಯವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ವೇ? ಖಂಡಿತಾ ತಿಳಿದಿರ್ತದೆ. ಆದರೂ  ಈ ಆಷಾಢಭೂತಿತನ ಯಾಕೆ ಗೊತ್ತೇ? ತುಂಡು TRP ಗಾಗಿ ಸ್ವಾಮಿ, ತುಂಡು TRP ಗಾಗಿ !
ಇನ್ನು  ಅಪರಾಧ ಜಗತ್ತಿನ  ಅನಾವರಣ. ವಾಹಿನಿಗಳ ಅಪರಾಧ ಸಂಬಂಧೀ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಂತೂ ಭಾವೀ ರೌಡಿ ಯಾ  ಪಾತಕರಿಗೆ “ದೂರ ಶಿಕ್ಷಣ” ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಂತಿರುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿ ವಾಹಿನಿಯವರೇ ಅಂತಿಮ ತೀರ್ಪುಗಾರರೂ ಆಗಿ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಪೋಲಿಸರ ತನಿಖೆ ಎಲ್ಲಾ ಬದಿಗೊತ್ತಿ ತಮ್ಮ ಮೂಗಿನ ನೇರಕ್ಕೇ ಪರಾಮರ್ಶಿಸಿ, ಅಮಾಯಕರ `ಅತ್ಯಾಚಾರ’ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.  ಊಹೆಗಳಿಗೆ ಸಮರ್ಥವಾದ ಕಥೆಯ ಉಡಿಗೆ ತೊಡಿಸಿ ಜನರಿಂದ ತಮ್ಮ ಪೂರ್ವ ನಿರ್ಧಾರಿತ ವ್ಯಾಖ್ಯೆಗನುಗುಣವಾಗಿ ಉತ್ತರ `ಬರಿಸಿ’, ಅದಾಗದಿದ್ದಾಗ `ಸಂಕಲನ’ (editing) ಆಯುಧದಲ್ಲಿ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೆತ್ತಿ, ಮುಂದಿಟ್ಟಾಗ, ಆರೋಪಿಯೂ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಬೆರಗಾಗಿ  `ಹೀಗೂ ಉಂಟೆ’ ಎಂದಾನು ! (ಅದರ ಮುಂದಿನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವಾಗಿ `ಹೀಗೂ ಉಂಟೇ’ ಅನ್ನುವುದು ಪ್ರಸಾರವಾದಲ್ಲಿ ಅದು ಕಾಕತಾಳೀಯ ಮಾತ್ರ !)  ಇವೆಲ್ಲಾ ಯಾಕಂತೀರಾ ? ತುಂಡು TRP ಗಾಗಿ !
ಹೊಸ ಹೊಸ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಜಾಸ್ತಿ ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡುವ ಧಾವಂತದಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ವಾಹಿನಿಯವರು ಸುದ್ದಿಯ `ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ’ರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರಾ ಎಂಬ ಅನುಮಾನ ನನಗೆ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಬರತೊಡಗಿದೆ.  ಈ ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಅಂಬರೀಷ್ ಅಭಿನಯದ ನ್ಯೂ ಡೆಲ್ಲಿ  ಚಲನಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೀಗಾಗಿತ್ತು. ಅದರದು ರೀಲ್ ಆಗಿತ್ತು. ಇದು ರಿಯಲ್ ಆಗಿದೆಯಲ್ಲಾ ಏನೆನ್ನೋಣ? ಎಲ್ಲಾ ತುಂಡು TRP ಗಾಗಿ!
ಈ ಹಿಂದೆ ಸುದ್ದಿ ಅನ್ನುವುದು ಸತ್ಯ ಎನ್ನುವುದರ ಸಮಾನಾರ್ಥಕ ಪದವಾಗಿತ್ತು. ಹೌದು, ನೀವು ಸರಿಯಾಗಿಯೇ ಓದಿದ್ದೀರಿ – ಆಗಿತ್ತು ಎಂದಲೇ ಬರೆದಿದ್ದೇನೆ.  ಏಕೆಂದರೆ, ಇಂದಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸತ್ಯ ಯಾ ಸುದ್ದಿ ಸಮಯಕ್ಕನುಗುಣವಾಗಿ ಬದಲಾಗುವ ಛಾತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ! ಸುದ್ದಿವಾಹಿನಿಗಳು ಸತ್ಯ ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಕೈ ಬಿಟ್ಟು, `ಆರು ರೊಟ್ಟಿ ಕೊಟ್ರೆ ಅತ್ತೆ ಕಡೆ, ಮೂರು ರೊಟ್ಟಿ ಕೊಟ್ರೆ  ಮಾವನ ಕಡೆ’ ವಿಧಾನವನ್ನನುಸರಿಸ ತೊಡಗಿರುವುದರಿಂದ, ಯಾವ ವಾಹಿನಿಯ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ನಂಬಬಹುದೋ  ಯಾವುದನ್ನು ಬಿಡಬೇಕೋ ತಿಳಿಯದೇ ನೋಡುಗ ಮಹಾಶಯ  ತಲೆ ತಲೆ ಚಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. `editing’  ಅನ್ನುವ ಆಯುಧವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಈಗ ವಾಹಿನಿಗಳು ಎಂಥ ಸುದ್ದಿಯನ್ನಾದರೂ ತಮ್ಮ ಮೂಗಿನ ನೇರಕ್ಕೆ ತಿರುಚಬಲ್ಲವಾಗಿದೆ! `ನನ್ನ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ತಿರುಚಲಾಗಿದೆ’ ಎನ್ನುವ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ಖಾಯಂ ಹೇಳಿಕೆಯ  copy rights ನ್ನು ನಮ್ಮ ಸುದ್ದಿವಾಹಿನಿಗಳು ಸಾರಾಸಗಟಾಗಿ ಕದ್ದು ಬಿಟ್ಟಿವೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿಯೇ ಎಷ್ಟೋ ಮಂದಿ, ಭಯೋತ್ಪಾದಕರಿಗೆ ಹೆದರದಿದ್ದರೂ, ಈ `ಸುದ್ದಿಯುತ್ಪಾದಕ’ ರಿಗೆ ಹೆದರುವುದುಂಟು ! ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಸರ್ಕಸ್ ಏತಕ್ಕಾಗಿ ಅಂತೀರಿ? ತುಂಡು TRP ಗಾಗಿ ಸ್ವಾಮಿ, ತುಂಡು TRP ಗಾಗಿ !
ಸುದ್ದಿವಾಹಿನಿಗಳ ಬಹುಮುಖ್ಯ ಜೀವಾಳ – ಈ breaking news ! ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಮುಂಚೆ ಪ್ರಕಟಿಸಬೇಕೆಂಬ  ಹಪಾಹಪಿಯಲ್ಲಿ, ಸುದ್ದಿಯ ಸತ್ಯಾಸತ್ಯತೆಯನ್ನು ಒರೆಗೆ ಹಚ್ಚದೇ ಪ್ರಸಾರಿಸುತ್ತವೆ.  ಇದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಹಿಂದಿನ ಉದಾಹರಣೆಯೆಂದರೆ, ಪಾಕ್‍ನ  ಹೀರಾ ರಬ್ಬಾನಿ ಹಾಗೂ ಬಿಲಾಲ್  ನಡುವಿನ ಪ್ರೇಮ ಪ್ರಸಂಗದ ಸುದ್ದಿ. ಈ ಸುದ್ದಿಯಂತೂ ಎಲ್ಲ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲೂ ತುಂಬಾ ಮಹತ್ವದ್ದೆನ್ನುವ ಸ್ಥಾನವನ್ನಲಂಕರಿಸಿತು, ಪ್ರೇಮಕ್ಕಾಗಿ ಹೀರಾ ತನ್ನ ಕುಟುಂಬವನ್ನೂ, ಬಿಲಾಲ್ ತನ್ನಪ್ಪನನ್ನೂ ತೊರೆದು ಪರದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಲಿದ್ದಾರೆ ಅನ್ನುವವರೆಗೂ ಸುದ್ದಿ ಬಂತು! ಆದರೆ ಅಂಥದ್ದೇನೂ ಇಲ್ಲದೇ ಈ ವಾರ್ತಾಲಾಪ ಠುಸ್ ಎಂದಿತು! ಇದಕ್ಕೆ `ಸುದ್ದೀಕರಣ’ ಅನ್ನುವುದು. ಈ `ಸುದ್ದೀಕರಣ’ದ  ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಆಗಬೇಕಿದೆ. (ಆದರೆ `ಶುದ್ದೀಕರಣ’ಕ್ಕೆ `ಸುದ್ದೀಕರಣ’ ಅಂತ ಅನ್ನುವವರೇನೂ ಕಡಿಮೆಯಿಲ್ಲ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ!) ಎಲ್ಲಾ TRP ಮಹಾತ್ಮೆ.
ಜೊತೆಗೆ  breaking news ಕೊಡಲೇಬೇಕೆನ್ನುವ ಹುಚ್ಚಿಗೆ ಒಳಗಾಗಿ, ಮಹತ್ವದ್ದಲ್ಲದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸುದ್ದಿಯನ್ನೂ breaking news ಅಂತ  ಕೊಟ್ಟು ಕೊಟ್ಟು,  breaking news ನ ಅರ್ಥವನ್ನೇ  ಕೆಡಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ, ಈ ವಾಹಿನಿಯವರು.  Breaking news ನಲ್ಲಿ “ಹಾಸನದ ಅರಕಲಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಗೋಪಾಲ್ ಅನ್ನುವವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹಸುವಿನಿಂದ ಒಂದು ಕರು ಜನನ, ಕರು ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿದೆ” ಈ ಸುದ್ದಿ ಬಂದರೆ  breaking news ಗೆ ಅರ್ಥ ಇರುತ್ತದೆಯೇ? ಎಲ್ಲಾ TRP ಮಹಾತ್ಮೆ.
ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸುದ್ದಿ ಅಪರೂಪದ್ದಾಗಿತ್ತು.  ದಿನಕ್ಕೆ 1/2 ಘಂಟೆ ಮಾತ್ರ DD ಯಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಸುದ್ದಿಗಾಗಿ ಚಾತಕಪಕ್ಷಿಗಳಂತೆ  ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದುದಿತ್ತು. ಆದರೀಗ? ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಸುದ್ದಿವಾಹಿನಿಗಳಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಇವು ದಿನದ ಇಪ್ಪತ್ನಾಲ್ಕು  ತಾಸೂ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಬಿತ್ತರಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ಸುದ್ದಿಯೆಂದರೆ ಹೆದರಿಕೆಯಾಗುವಂತಾಗಿದೆ.  ಇವ‌ಕ್ಕಾದರೂ ಅಷ್ಟು ಸುದ್ದಿ ಸಿಕ್ಕಾವೆಯೇ? ಖಂಡಿತಾ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ  ಈ ವಾಹಿನಿಗಳು ತಮ್ಮ `ಸೃಷ್ಟಿ’ಯ ಸುದ್ದಿಗಳು, `ರೋಚಕ’ ಸುದ್ದಿಗಳು, ಚರ್ವಿತ ಚರ್ವಣ ಸುದ್ದಿ, ಪೀತ ಮಾಧ್ಯಮದ ಸುದ್ದಿಗಳಿಂದ ತಮ್ಮ TRP ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಯತ್ನದಲ್ಲಿರುತ್ತವೆ. ಇವುಗಳ ಭರದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಸುದ್ದಿಗಳೇ  ಮೂಲೆಗುಂಪಾಗುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಈ ವಾಹಿನಿಗಳ  bye line – `ನೇರ, ದಿಟ್ಟ, ನಿರಂತರ’, ಸುದ್ದಿಯೋ, ನೋಡುಗರ ಶೋಷಣೆಯೋ ಗೊತ್ತಾಗೋಲ್ಲ! ಈ ಅಸಂಖ್ಯಾತ  ಸುದ್ದಿವಾಹಿನಿಗಳ ಮೇಲಾಟದಲ್ಲಿ, ನೋಡುಗ ಎಲ್ಲೋ ಕಳೆದು ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ, ನಿಮಗೆ ಸಿಕ್ಕಲ್ಲಿ, ತಿಳಿಸುವಿರಾ?!